Zbulimi u bë nga një ekip shkencëtarësh japonezë përmes vëzhgimeve me teleskopë, duke përdorur teknikën e okultimit yjor. Gjatë kalimit të objektit përpara një ylli të largët u vu re një zbehje karakteristike e dritës, që sugjeron praninë e një shtrese gazi rreth tij. Ky fenomen ofron prova indirekte për ekzistencën e një atmosfere, edhe pse kërkohen konfirmime të mëtejshme.
Sipas studiuesve, atmosfera e këtij “mini-Plutoni” është jashtëzakonisht e rrallë, miliona herë më e hollë se ajo e Tokës dhe dukshëm më e dobët se atmosfera e Plutonit. Përbërja e mundshme përfshin gazra si metani, azoti ose monoksidi i karbonit, ndërsa origjina e saj mund të lidhet me procese si shpërthimet e vullkaneve të akullit ose përplasjet me kometa.
Zbulimi sfidon teoritë ekzistuese që kufizojnë praninë e atmosferave vetëm te trupat më të mëdhenj qiellorë dhe hedh dritë të re mbi objektet në Kuiper Belt. Shkencëtarët theksojnë se vëzhgimet e ardhshme, përfshirë ato me teleskopë të avancuar si James Webb Space Telescope, do të jenë vendimtare për të konfirmuar këtë zbulim dhe për të kuptuar më mirë natyrën e këtyre botëve të largëta.
