Piktura “Tarraca e kafenesë gjatë natës”, konsiderohet si një pikë kthese në krijimtarinë e tij dhe si një pararendëse e veprës së famshme “Nata me yje”.
E realizuar në shtator të vitit 1888, kjo tablo paraqet një kafene të ndriçuar nga llambat, në qytetin francez të Arlesit, ku Van Gogu ishte vendosur disa muaj më parë.
Mbi skenën urbane ngrihet qielli blu, i mbushur me yje që duket sikur pulsojnë. Kjo ishte hera e parë, kur artisti eksploroi në mënyrë të vetëdijshme, marrëdhënien mes tokës dhe universit.
Në atë periudhë, Van Gogu ishte në kërkim të një fillimi të ri. I zhvendosur nga Parisi në jug të Francës, ai shpresonte që drita në Provence, të sillte një ringjallje shpirtërore dhe artistike.
Në letrat drejtuar vëllait të tij Teo, ai shprehej se nuk donte më thjesht të “riprodhonte atë që shihte”, por të krijonte ndjesinë e pafundësisë.
Në këtë vepër, artisti nuk portretizon vetëm një pamje të natës, por transformon realitetin, duke e kthyer një shesh të zakonshëm, në një hapësirë ku e shkuara dhe e tashmja bashkohen në mënyrë ëndërrimtare.
Më poshtë vijojnë pesë detajet kyçe të pikturës, që ndihmojnë për të kuptuar mënyrën se si Van Gogu arriti të realizonte këtë transformim artistik:
