Ujëra të kristalta, gjire të fshehura dhe plazhe të pajisura me të gjitha shërbimet. Por krahas tyre, edhe muzikë me volum të lartë, ndërtime pranë vijës bregdetare dhe zhurma të motorëve të ujit.
E gjithë kjo përbën realitetin e Rivierës Shqiptare: një kombinim mes peizazheve mahnitëse natyrore dhe zhvillimit intensiv turistik, i cili jo gjithmonë ka qenë i kontrolluar, por që sot po përpiqet gradualisht të ecë drejt një modeli më të qëndrueshëm dhe më miqësor ndaj mjedisit.
Plazhet shqiptare të Adriatikut karakterizohen kryesisht nga rëra e imët, ndërsa ato të Jonit dominohen nga guralecët.
Shqipëria zotëron më shumë se 400 kilometra vijë bregdetare. Plazhet e lagura nga deti Adriatik janë kryesisht me rërë të imët, ndërsa ato të detit Jon përbëhen kryesisht nga guralecë.
Gjatë sezonit veror, brigjet mbushen me pushues, mjete ujore, bare plazhi me muzikë të lartë, kokteje dhe zona private ku ofrohen çadra e shezlongë me qira.
Në disa raste çmimet janë të përballueshme, ndërsa në raste të tjera mund të jenë më të larta.
Plazhet kanë qenë pika e nisjes së zhvillimit turistik të Shqipërisë, i cili nisi rreth dy dekada më parë.
Me përmirësimin e ekonomisë, rritjen e sektorit privat dhe zhvillimin e infrastrukturës, turizmi ka nisur të ndryshojë.
Qytetet turistike po përmirësojnë gradualisht imazhin e tyre dhe po përpiqen të krijojnë një ofertë më cilësore, megjithëse për shumë vizitorë atmosfera tipike e pushimeve në bregdetin shqiptar, vazhdon të lidhet me gjallërinë, argëtimin, jetën e natës dhe turmat e turistëve.
