Deklarata nuk ndryshon ligjin ekzistues të të drejtave të njeriut, por përfaqëson një sinjal politik drejtuar Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut në Strasburg, që të marrë më shumë parasysh interesin publik dhe sigurinë e shteteve në çështjet e migracionit.
Ajo është nënshkruar nga 46 vendet anëtare të Këshillit të Evropës, dhe thekson se shtetet kanë të drejtën sovrane të përcaktojnë politikat e tyre të imigracionit dhe të dëbojnë shtetas të huaj kur e konsiderojnë në interes publik.
Megjithatë, kritikët paralajmërojnë se kjo deklaratë mund të dobësojë mbrojtjen e të drejtave të njeriut ose të mos ketë ndikim real, pasi gjyqtarët mund ta shpërfillin atë në vendimet e tyre.
