Në vend të bojës, ato përbëheshin nga blloqe të mëdha guri të ngritura mbi nivelin e rrugës dhe të vendosura në rreshta përtej karrexhatës, duke lidhur të dy anët e trotuarit.
Këto kalime ishin projektuar për t’u lejuar këmbësorëve të kalonin rrugën pa u lagur nga uji i shiut apo ujërat e rrjedhshme dhe pa u penguar nga brazdat e thella të krijuara nga rrotat e qerreve.
Në të njëjtën kohë, hapësirat mes gurëve ishin llogaritur me kujdes, në mënyrë që qerret të mund të kalonin pa vështirësi, duke treguar nivelin e lartë të planifikimit urban në qytetet romake.
Kalimet vendoseshin kryesisht pranë hyrjeve të domus-eve (shtëpive romake), tabernae-ve (dyqaneve dhe lokaleve) si edhe ndërtesave publike, për të lehtësuar hyrjen dhe daljen e banorëve, tregtarëve dhe vizitorëve.
Këto struktura, të ruajtura deri në ditët e sotme, dëshmojnë se romakët i kushtonin rëndësi jo vetëm organizimit të trafikut, por edhe sigurisë dhe komoditetit të këmbësorëve.
