Megjithatë, regjisori nuk rikthen thjesht idetë e vjetra, por i zgjeron ato në mënyrën më të plotë. Interpretimet e Harry Dean Stanton dhe Nastassja Kinski i japin filmit një forcë emocionale të jashtëzakonshme, duke sjellë në ekran personazhe të përhumbur mes dëshirës njerëzore dhe peshës së së shkuarës.
Një tjetër ndikim kyç ishte libri “Motel Chronicles” i shkrimtarit dje aktorit amerikan Sam Shepard, i cili më pas zhvilloi edhe skenarin e filmit. Përzierja e prozës, poezisë dhe fotografive në librin e Shepard krijoi bazën për versionin modern të western-it që Wenders solli në ekran.
Atmosfera melankolike e filmit intrigohet edhe më shumë nga kolona zanore e Ry Cooder, e cila është bërë po aq ikonike sa vetë imazhet e tij.
Sot, “Paris, Texas” konsiderohet jo vetëm një klasik modern i kinemasë botërore, por edhe një nga portretizimet më poetike dhe melankolike të Amerikës në historinë e filmit.
