Laver Bariu (2 maj 1929 – 26 janar 2014) mbetet një nga personalitetet më të shquara të muzikës popullore shqiptare, si klarinetist virtuoz dhe këngëtar me ndjeshmëri të rrallë. Ai ishte themelues dhe drejtues i Sazeve të Përmetit, një formacion që u bë simbol i identitetit muzikor të Jugut dhe u njoh brenda e jashtë vendit si “Bilbilat e Përmetit”.
Që në fëmijëri tregoi një dhunti të jashtëzakonshme, duke krijuar vetë vegla muzikore dhe duke u ushtruar në mënyrë autodidakte. U formua mes ndikimeve të muzikantëve popullorë të kohës dhe shumë shpejt u shndërrua në një mjeshtër të padiskutueshëm të gërnetës, duke ndërtuar një stil unik që sot konsiderohet themelor për muzikën përmetare.
Kontributi i tij shkon përtej interpretimit: ai krijoi dhjetëra kaba, hyrje këngësh dhe variante të reja të repertorit tradicional, duke i dhënë një identitet të ri këngës popullore të Toskërisë. Për dekada, ai ishte edhe mësuesi i shumë muzikantëve të rinj, duke trashëguar tek brezat pasues “abc”-në e gërnetës përmetare.
Kulmet e karrierës së tij përfshijnë pjesëmarrjen në Festivalin e parë Folklorik Kombëtar në vitin 1952, bashkëpunimet në filmin “Gjeneral Gramafoni”, si dhe një aktivitet të gjerë ndërkombëtar me regjistrime në Evropë dhe më gjerë. Në vitin 2001 u nderua me titullin “Mjeshtër i Madh i Punës” dhe u shpall “Qytetar Nderi” i Përmetit.
Ai konsiderohet si një nga ustallarët e fundit të mëdhenj të traditës së sazeve të Jugut, një figurë që nuk përfaqëson vetëm muzikën, por edhe shpirtin, elegancën dhe finesën e një kulture të tërë.
