Fotografitë e portreteve nga fundi i shekullit XIX deri në vitet 1920 tregojnë në Londër një prani gjithnjë e më të madhe të maceve si shoqëruese në familje.
Gjatë kësaj periudhe, roli i maces në shoqëri pësoi një ndryshim të dukshëm. Nga një kafshë kryesisht utilitare që mbante larg brejtësit në ambiente të jashtme, ajo filloi të shihej gjithnjë e më shumë si një kafshë shtëpiake dhe pjesë e jetës familjare, veçanërisht në epokën viktoriane dhe atë eduardiane.
Fotografitë e realizuara në studio apo në momente të përditshme dokumentojnë këtë transformim kulturor, duke treguar rritjen e statusit social të maces dhe popullarizimin e fotografisë me kafshë shtëpiake, e cila u bë një praktikë gjithnjë e më e zakonshme në familjet perëndimore në fillim të shekullit XX.
