Në prag të Ditës Botërore kushtuar sëmundjeve kronike recidivuese ilaçet po zbehin entuziazmin për zgjidhje të lehta, shkruan salute.eu.
Ilaçet janë aq efektive për humbjen e peshës (dhe gjithashtu për mbrojtjen kardiovaskulare dhe renale, kundër apnesë së gjumit dhe osteoartritit të gjurit) saqë ato janë bërë një plumb i argjendtë kundër humbjes globale të peshës. Një plumb magjik.
Por të besosh dhe ta pohosh do të ishte budallallëk për disa arsye.
Le të fillojmë me shifrat, të cilat, si gjithmonë, na kthejnë me ‘’këmbë në tokë’’.
Në Itali, vetëm midis 1.6 dhe 1.7 përqind e pacientëve përdorin ilaçe kundër obezitetit – semaglutidi dhe tirzepatidi i njohur – në Spanjë, rreth 3 përqind, dhe në Britaninë e Madhe, 9 përqind. Për një kohëzgjatje mesatare – të paktën në Itali – prej rreth 5 muajsh.
Ka arsye të ndryshme për të thënë jo. Kostoja është faktori kryesor, në Itali si në shumë vende të tjera: terapia ka një kosto mesatare prej rreth 300 € në muaj, varësisht nga ilaçi i përdorur, për jetën. Sepse kur ilaçi ndërpritet, pesha kthehet, dhe shpesh është e pabarabartë, sepse kryesisht rifiton masën dhjamore. Dhe kur humb peshë, humb edhe muskuj.
